Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Μουσικοθεατρική Παράσταση "Τα λευκά Χριστούγεννα της Μάξι"


Στο Θέατρο Βεργίνα του REGENCY CASINO της Θεσσαλονίκης η ΕΥΗ ΣΙΑΜΑΝΤΑ πλαισιωμένη από τον Θοδωρή Βουτσικάκη και τον LITTLE PETER έδωσαν μια εξαιρετική
Μουσικοθεατρική Παράσταση "Τα λευκά Χριστούγεννα της Μάξι"


Η φωνή της performer με πάθος και δύναμη κυλούσε από ρυθμό σε ρυθμό δίνοντας νοήματα και συναισθήματα στο κοινό που την παρακολουθούσε τραγουδώντας . Η σκηνική παρουσία της Σιαμαντά έλαμψε μέσα στον ήχο και τους μουσικούς διαλόγους της με τους δύο άνδρες της παράστασης του Θ. Βουτσικάκη και L.PETER .


 Άρτιος ο ήχος της φωνής του Θοδωρή Βουτσικάκη με πολύ καλή σκηνική παρουσία αγκάλιασε το ταλέντο της Εύης Σιαμαντά δημιουργώντας ένα ξεχωριστό αποτέλεσμα . Πολύ δυνατός ο τρίτος της μουσικοθεατρικής παρέας LITTLE PETER συνδύασε φωνή και κίνηση σε έναν μαγευτικό μουσικό διάλογο. Τα σκηνικά και το έργο έγραψε η ταλαντούχα Άντα Τσεσμελή και όπως ανέφερε ήταν για τις δυνατότητες και το ταπεραμέντο της Σιαμαντά η οποία και δικαίωσε την σκηνοθέτηδα και ξεσήκωσε το κοινό του έργου πολύ θεαματικά.
Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της παράστασης που μας έδωσαν μια καλή ευκαιρία ποιοτικής διασκέδασης στους Θεσσαλονικείς, που φημίζονται για την όχι και τόσο εύκολη καλή κριτική τους για τα καλλιτεχνικά δρώμενα στην πόλη τους.





 
Μάγδα Μυστικού-Καραγιαννιώτου
Δημοσιογράφος – ΕΔΣΤΕ
Εικαστικός συντάκτης 

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013

«Έφυγε» η αγαπημένη ηθοποιός Αντιγόνη Βαλάκου

Αντίο....                   

val

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών η αγαπημένη και σπουδαία ηθοποιός Αντιγόνη Βαλάκου.
Η Αντιγόνη Βαλάκου γεννήθηκε το 1930 στην Καβάλα και σε ηλικία 16 ετών μετακόμισε στην Αθήνα. Το πάθος της για την υποκριτική ήταν τόσο μεγάλο που παράλληλα με τις δύο τελευταίες γυμνασιακές τάξεις, φοιτούσε και στο «Θεατρικό Σπουδαστήριο» του Βασίλη Ρώτα.
Η Οφηλία που υποδύθηκε στον Άμλετ το 1955, η ερμηνεία της ως Άννα Φρανκ στον θίασο του Κώστα Μουσούρη και η Ηλέκτρα της υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Σπύρου Ευαγγελάτου, έχουν αφήσει εποχή. Το 1958 τιμήθηκε μάλιστα με το θεατρικό έπαθλο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Εμείς οι νεώτεροι την απολαύσαμε τα τελευταία χρόνια στον μονόλογο της Ρόουζ στο θέατρο Χώρα, όπου ήταν πραγματικά συγκλονιστική, αλλά και πέρσι στη Μαντάμ Φλο που ανέβασε με τον Γιώργο Καραμίχο στο Αγγέλων Βήμα.
Εκτός του θεάτρου, έχει λάβει μέρος και σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, όπως «Οι ουρανοί είναι δικοί μας»,«Ο δρόμος με τις ακακίες», «Γκόλφω» κ.ά.


________________
zougla.gr

Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

”Γαμ” όπως λέμε…;



 * Κριτική Παράστασης      


Χτες το βράδυ στο δρόμο για την αναζήτηση του θεάτρου ”Θησείο για τις Τέχνες” και την οδό Τουρναβίτου τρακάρω ένα ζευγάρι. Τους λέω τι ψάχνω, λέω την οδό και μου απαντάνε με ενθουσιασμό ”Πας γαμ;” Τους κοιτάω έκπληκτη, ενώ αρχίζουν να ψάχνουν στο gps την οδό- πήγαιναν κι εκείνοι-, και μου λένε πως ελπίζουν να έχω εισιτήριο γιατί γίνεται χαμός. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση -θετική ομολογώ- για την παράσταση ”Γαμ”, που από τον τίτλο κιόλας καθιστά σαφές πως δε θα αφήσει το θεατή να ξεκλέψει ούτε μια ματιά για την υπόθεση πριν την έναρξη της παράστασης. Και πράματι μπαίνοντας στο θέατρο βλέπω πως το αθηναικό κοινό-νέο στην πλειοψηφία του- δε μένει ασυγκίνητο στο κάλεσμα του ”Γαμ” όσο κι αν το θέαμα που το τελευταίο υπόσχεται μοιάζει μετέωρο λόγω του τίτλου.

Αυτή είναι και η μαγεία. Μια λέξη που δεν παραπέμπει σε τίποτα και ουσιαστικά -αν δεν έχεις διαβάσει το ομότιτλο βιβλίο της Κατερίνας Έσσλιν στο οποίο βασίζεται η παράσταση- δεν ξέρεις τι περιμένεις να δεις.
Γαμ δε σημαίνει απολύτως τίποτα, παρά μόνο κάθε νύχτα στις τρεις και πέντε τα ξημερώματα που η λέξη ”γαμώτο” τρώει μια τσεκουριά και σπάει στα δύο.
Οι ηθοποιοί μπλέκονται με το κοινό και συστήνονται σαν μέρος του τελευταίου, ώσπου να πέσουν τα φώτα και να ορμήσουν στο κέντρο της σκηνής, ξεδιπλώνοντας τις ιστορίες των χαρακτήρων. Σκόρπιοι χαρακτήρες, σκόρπιες ιστορίες και λόγια που όμως κάτω από το σουρεαλιστικό τους πέπλο έχουν μια όψη γνώριμη. Λόγια και σκέψεις που δε θα στερεώνονταν σε μια κοινωνία μεταξύ ανθρώπων που κινούνται με παντιέρα τον ορθολογισμό, αλλά σε μια κοινωνία που κινείται με άξονα την ελευθερία του υποσυνείδητου. Ένα άδειασμα ανακυκλωμένων σκέψεων που κατοικούν στο υποσυνείδητο θα έλεγα, λοιπόν, πως είναι η παράσταση ”Γαμ”, που καυτηριάζει μοναδικά τους ρόλους και τις σχέσεις γονιών-παιδιών, συζύγων,κάνει ένα ευφυές σχόλιο για την ψυχολογία, ενώ παράλληλα διακρίνει τη μοναξιά πίσω από την σκληρότητα και το αμείλικτο πέρασμα του χρόνου που νεκρώνει τη δράση. Ένα υποδόριο χιούμορ που ”αδειάζει” κάθε ορθολογική νόρμα έρχεται να συμπληρώσει το παζλ. Πράγματι, κάθε αιτιοκρατική νοηματική αρχή παραγκωνίζεται, και αναδεικνύεται μια ιστορία κοινή και αμείλικτα συνεπής στην ασυνέπειά της. Η ίδια η ζωή που διέπεται από την τυχαιότητα σε κάθε της έκφανση.
Η παράσταση είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο της Κατερίνας Έσσλιν, ενώ τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Δημήτρης Μπογδάνος. Μέχρι τις 20 Οκτωβρίου μπορείτε να την παρακολουθήσετε από στο θέατρο ”Θησείο για τις Τέχνες”. Αξίζει να την δείτε για να πείτε και εσείς τη δική σας εκδοχή για τον όρο ”Γαμ”!

Πρωταγωνιστούν: Χάρης Αττώνης, Ναταλία Καλημερατζή,Αγγελική Μαχαιρά, Ιωάννα Μπακαλάκου, Ιωάννα Νασιοπούλου, Νικολίτσα Ντρίζη, Φάνης Παυλόπουλος, Γιώργος Στάμος, Υβόννη Τζάθα, Στέλιος Ψαρουδάκης.

ΔΕΥΤΈΡΑ-ΤΡΙΤΗ-ΤΕΤΑΡΤΗ : 21:00
ΣΑΒΒΑΤΟ : 19:00
ΚΥΡΙΑΚΗ : 21:00



_____________
http://www.pints.gr/?p=76340

Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

ΕΡΤ - ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΩΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ



Θλιβερά ανθρωπάκια φιμώνουν
την Φωνή των Ελλήνων
με το κλείσιμο της ΕΡΤ!
ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ!

Αδιανόητο να σιγήσει η Φωνή του Ελληνισμού της ΕΡΤ!
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013

Οριστικό «λουκέτο» για το θέατρο Βικτώρια



Η εταιρεία που το εκμεταλλεύεται αδυνατεί να αντεπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις.

 H θεατρική Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Οδύσσεια – Πολιτιστικές Εκδηλώσεις» που εκμεταλλεύεται το Θέατρο Βικτώρια από το 1995, ανακοίνωσε ότι αδυνατεί να αντεπεξέλθει πλέον στις ολοένα αυξανόμενες, οικονομικές υποχρεώσεις και ως εκ τούτου την 31/10, μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων «Γελώντας Άγρια» αναστέλει τη λειτουργία της και κλείνει οριστικά το Θέατρο Βικτώρια. 
 Ο Δημήτρης Κομνηνός, διαχειριστής σήμερα της εταιρείας και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Βικτώρια σχολίασε σχετικά: «Ανέλαβα το Βικτώρια το 2006 με όνειρα και αγάπη για το Θέατρο. Εδώ έζησα μερικές από τις συγκλονιστικότερες σκηνοθετικές στιγμές της ζωής μου και ταυτόχρονα έδωσα «βήμα» σε νέους αλλά και παλαιότερους καλλιτέχνες. Έδωσα έναν δύσκολο κι αθόρυβο αγώνα, όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς καμία απολύτως υποστήριξη από κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα. 
Όλες οι παραγωγές του θεάτρου χρηματοδοτήθηκαν από τα έσοδα των εισιτηρίων και δικούς μου πόρους αποκλειστικά. Θέλω να επισημάνω ότι, παρά τις πρωτοφανείς αντιξοότητες της συνεχιζόμενης κρίσης που όλοι βιώνουμε, δεν αφήνω πίσω μου ούτε ένα ευρώ χρέος, ούτε έναν απλήρωτο λογαριασμό όπως ήταν και είναι η πάγια πρακτική μου.
 Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τους εργαζόμενους του θεάτρου καθώς και τους δεκάδες συνεργάτες και ηθοποιούς που πέρασαν από το σανίδι της σκηνής. Θέλω να ευχαριστήσω το θεατρόφιλο κοινό, τον κόσμο που τίμησε με την παρουσία του, όλα αυτά τα χρόνια, τις παραστάσεις μας.» Μερικές από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις του Θεάτρου Βικτώρια ήταν: 
Η Φαλακρή Τραγουδίστρια (2012-2013, 2006-2007), Fucking Games (2011), Αυτό θα το Δούμε (2009-2010), Η Βασίλισσα της Ομορφιάς (2009), Το Σπιρτόκουτο (2007-2008), Rocky Horror Show (2005-2006), Μπεντ (2002-2003, 1995-1996), Μπαρ των Αγγέλων (2001-2002), Χορεύοντας στη Λουνάσα (1998-2000) κ.ά. 

____________________
Πηγή: www.lifo.gr